U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

 Het koppelen van konijnen.

 Over het koppelen van konijnen kan een boek geschreven worden.                                    Er zijn zoveel manieren voor, aangezien elk konijn en daardoor elke koppeling anders is.  In de konijnenwereld zijn de meningen over hoe te koppelen dan ook erg verdeeld.

 In mijn jarenlange ervaring als locatie beheerder en de ervaring met het koppelen van  duizenden konijnen ben ik tot de conclusie gekomen, dat er heel veel wegen naar Rome  leiden.

 Mijn manier van koppelen is een mix van mijn brede ervaring en fingerspitzengevoel. Per  koppeling wordt bekeken wat voor deze konijnen en eigenaren de beste aanpak is.

 Om deze reden ga ik op mijn pagina dan ook niet heel diep in op het onderwerp koppelen  van konijnen.

 Wanneer mensen thuis problemen hebben met koppelen begeleid ik ze o.a. met filmpjes.  Op deze manier kan ik met een neutrale blik de koppeling bekijken en advies geven.

 Een  voorbeeld uit de praktijk is dan ook:

 Een eigenaar belt mij, omdat de koppeling thuis niet lekker loopt. Het verhaal is dat het  nieuwe konijn telkens het eigen konijn opjaagt. Ik vraag haar om een filmpje te maken  en  bestudeer  het gedrag van beide konijnen. Uit het filmpje komt duidelijk naar voren, dat het  nieuwe konijn helemaal niet jaagt, maar pas achter het eigen konijn aangaat wanneer deze  als een gek langs hem heen rent en steeds weer wegrent dan. Het nieuwe konijn weet zich  duidelijk geen raad met de situatie en besluit maar mee te doen in het gedrag van het  eigen konijn.

 Twee totaal verschillende interpretaties, de een gebaseerd op emotie en de ander op  kennis en ervaring.

 Logisch dat de eigenaar het anders ziet, want het is niet leuk om te zien dat je eigen konijn achterna gezeten wordt, maar het hoort er toch echt allemaal bij.

Een konijn alleen???

Mede door het rijgedrag rondom de bepaling van de rangorde wordt er jammer genoeg nog te vaak verteld, dat een konijn het beste alleen kan blijven, omdat het solitaire dieren zouden zijn.

In de natuur leven konijnen in groepen, dus dit verhaal verwijs ik meteen naar het land der fabelen.

Een konijn zal met een vriendje gelukkiger zijn dan alleen, wat niet wil zeggen, dat een konijn alleen altijd ongelukkig is. Hoewel in je eentje in een tuin in een hok………. 

Maar goed, als je één konijn hebt en je wilt een koppeltje, dan ontkom je er niet aan om te gaan koppelen.

Uiteraard is mijn advies, ga naar een opvang in de buurt en ga speeddaten met je konijn.

Bij een opvang hebben ze  de meeste keus en ervaring en jullie kunnen dan gezamenlijk tot de beste keus in partner komen. 

Hieronder vind je de twee manieren waarop, in de konijnenwereld, het meest gekoppeld wordt. Zoals hierboven al eerder aangegeven is er voor mij geen standaardwijze om te koppelen.

*    De snelle methode:

Twee konijnen  (of meer)  worden bij elkaar gezet in een neutrale ruimte en in theorie niet meer uit elkaar gehaald, tenzij het echt vechten wordt. Uiteraard zitten zij de eerste periode onder toezicht en hebben ze veel afleiding in de vorm van speelgoed en eten.

Dit vereist wel een aardige kennis over het gedrag van konijnen, want je moet wel heel goed kunnen bepalen wanneer de spanning te hoog oploopt.

*    De langzaamaan methode:

De konijnen worden meerdere keren per dag bij elkaar gezet in een voor beide konijnen neutrale ruimte.

Ze kunnen op deze manier rustig wennen aan het nieuwe vriendje. De periodes worden steeds langer en in de tussentijd kunnen ze van hok gewisseld worden. Hoe snel de periodes langer worden is uiteraard afhankelijk van de koppeling. Gaat het rustig dan worden de periodes meteen verlengd, want onnodig uit elkaar halen is niet de bedoeling.

De tegenstanders van deze methode vinden dat de konijnen telkens opnieuw de rangorde moeten bepalen. De voorstanders denken daar anders over en vinden dat zeker bij onervaren eigenaren deze methode het beste is, omdat zij vaak niet zien wanneer de spanning opbouwt.

Voor alle koppelingen geldt:

Hou de konijnen goed in de gaten en let vooral op aanwijzingen van stress.

Dit kan zich uiten in verhoogde ademhaling, maar ook in bijvoorbeeld een gasbuik en verminderde eetlust. Dit is natuurlijk erg gevaarlijk bij konijnen, dus extra oplettendheid in de koppelperiode is aan te raden. Daarbij verbroedert samen eten, dus is het sowieso een goed hulpmiddel om een koppeling te laten slagen.

Ook de nare ziekte E. Cuniculli kan de kop opsteken in tijden van stress, dus let hier ook extra op.  

Heb geduld en vergeet vooral niet, er leiden heel veel wegen naar Rome.  

Uiteindelijk wordt alle moeite beloond met een koppel dat blij is met elkaar en wat is er leuker om te zien, dan twee verliefde konijnen??

Bedankt DeniseBedankt Denise                          

Heeft u interesse in dit onderwerp, vanaf voorjaar 2016 is het mogelijk om een cursus over het koppelen van konijnen te volgen.

Hou de site in de gaten voor nieuws over alle cursussen.